مزبور است . اگر مراد او تفسير نخست يعنى منع به معنى تحريم باشد كه مستلزم امتناع فعل نيست ، اين امكان وجود دارد كه برخى از مكلّفين اين نهى را عصيان كند و همانندى براى ودا يا كتابى بالاتر از آن بياورد ، چرا كه مردم از مخالفت با اوامر خداوند معصوم نيستند و هيچ‌كس از برهماييان نيز منكر امكان چنين چيزى نيست . به همين دليل ما اين تفسير را ترجيح مىدهيم كه مراد از ممنوعيّت ، ممنوعيّت نوع اخير است كه مستلزم امتناع فعل مىباشد و اين امتناع از بازداشتن مكلّف از چنين اراده‌اى بوسيله نيرويى درونى ناشى شده است . از اشاره به كتب دينى برهماييان به همين مقدار بسنده مىكنيم . بودايى 8 - پس از آن‌كه آيين برهمايى تحريف شد و مردم را به طبقات گوناگون تقسيم كرد ، ناگزير بايد در ميان مردم كسى پيدا شود كه تغييرى در اين وضعيت بوجود آورد و از اين طبقات و تقسيم طبقاتى ناخشنود باشد . به همين دليل ، در ميان آنان يكى از ناراضيان كه از مردان طبقهء نخست بود و در اين طبقه به مقام والايى رسيده بود ، پا به عرصه نهاد او همان بودا بود كه در سال 560 ق . م به دنيا آمد . شعار بودا نيز كاستن از آلام و بدبختىهاى بشر بود كه نظام طبقاتى به ستوهش آورده بود . او در راه كاستن از آلام بشريّت ، به دعوت مردم به كم كردن نيازهاى خود و خوددارى از شهوات پرداخت در نظر او همين شهوات بدبختىآور است . بنابراين وقتى بدبختىهاى مردم از ناحيهء شهوات و خواسته‌هاى نفسانى آنان و گسترش دايرهء نيازها و رغبت به برآوردن هر چه بيشتر اين نيازها به بار مىآيد ، كاستن از اين آلام و بدبختىها تنها با تربيت نفس و وادار كردن آن به صرف‌نظر كردن از بيشتر نيازهاى خود و بسنده كردن به مقدارى اندك و پرهيز از شهوات و خواسته‌هاى دل ممكن خواهد بود ؛ چرا كه همين شهوات و خواسته‌هاست كه نفس انسان را شرور